هنر آزادی

بحث زیبایی نسبی در هنر به نظر من جایگاهی ندارد چون زیبایی و موازین و حدود ان از جنبه های بسیاری به مسائل تاریخی ان بازمی گردد و ازانجایی که تاریخ را قدرتمندان ساخته اند پس زیبایی تاریخی نمی تواند معیاری برای انتخاب و گزینش منظق سلیم انسانی و روح متعالی انسان شود
تنها معیاری که می توان برای متعالی بودن هنر در نظر گرفت ازادی است
هنر ازاد و ازادی هنر هر دو در پی کشف و خلاقیت و بوجود اوردن دانسته های نوین از میان نادانسته های گذشته است . تنها با ازادی است که هنر هویت قدرتمند خود را بازیافته و می تواند بر محور تاریخ مستقر شده و تاریخ را به جلوببرد همچنین که می بینیم اعصار درخشان بشری تنها با جلوه های جدید هنری شناخته می شود وهر جا نشانی از جهش فکری است خلاقیت هنر مندان سالها قبل اثار ارزنده ایی را افریده است هنر در اینجا نه تنها به معنای افعالی است که بشر برای ارضای نیاز روحی خود و صرف زیبایی بدون کاربری ساخته است نیست بلکه به تمامی افعالی که بشر در پی بوجود اوردن یک شی به نکته ایی جدید از دنیای ناشناخته های پرداخته است می باشد.
هنر یعنی آزادی و هنر ازاد است که تنها می تواند بدون در نظر گرفتن قید و بند هنرمند را از بند بازار سرمایه داران جدا کرده و مشغول به یکه تازی بکند و روح تازه ایی در میان جامعه بدمد.
هنرمند در این هنر ازاد هر کسی می تواند باشد هر کسی که به نوعی ساختار شکنی در اصول برقرار دنیا دست زده و اصل و نکته ایی جدیدرا به ان اضافه کرده است.
انسان و ازادی دو واقعیت پایدار هستند که با فراموش شدن ازادی قسمتی از انسانیت نیز از بین می رود.
انسان موجود زیبایی طلب در میان ازادی های نا مشخصی است که اگر این جنبه از ذات خود را فراموش کند به رخوتی حول ناک دچار شده که تا همیشه ابی را زیبا و روحانی و قرمز را خونین و بی رحم می داند این سنت شکنی ذر تمامی ارکان زندگی انسانی می تواند سر منشا بوجود امدن قدرتی لایزال شده که انسان را از محدویت فکر در زمان رهایی بخشیده و و در این راه تنها مرگ کمی می تواند از سرعت یک ازادی طلب درمسیر هنر بکاهد
هنرمند  در مسیر ازادی هنر تنها نمیتواند دو اثر هنری خود را یکسان بسازد زیرا اثر دوم نه تنها ازاد نیست بلکه زیبایی خودرا مدیون اثر زیبایی تاریخی اثر اول دارد.
هنر مند ازاد خود را مدیون جامعه نمیداند بلکه جامعه وام دار هنرمند ازادی طلبی است که هر روز در فکر ایجاد تحولی نوین و بازشناسی حرکتی طبیعی برای مردم است و این خود رسالتی بزرگ و پیامبر گونه